En Kötü Kabus

Heralda bundan daha çok korkamazdım bi rüyada.
Herşey öyle gerçek gibiydi ki.
Hayatımdaki bütün sevdiklerimi öldürüyordu biri.
Hep ensemydi ama yüzünü hiç göremedim.
En sonunda Zeynep'imin odasının ışığının yandığını görünce odasına girdim.
Girince ışıklar söndü. Zeynep oracıkta yatıyordu. Kapının arkasındaydı hissediyordum.
Bile bile kapıyı kapattım. Gördüğüm sadece elindeki koskocaman ekmek bıçağıydı.
Birden karnıma sapladı.
Ölmüştüm biliyordum.
O an rüya olduğunu anlayıp uyanmak istedim.
Uyandığımda hala ölü gibiydim
Bir süre kıpırdayamadım bile.
O kadar korkmuşum ki çocuk gibi ışığı bile açamadım.
Şimdi ışık açık odanın orta yerinde oturuyorum.
Ve hala korkudan titriyorum :/